Popüler Bilim

13. yüzyıldan 17. yüzyıla uzanan dönem, bilim tarihinde düşüncenin yavaş fakat köklü bir dönüşüm geçirdiği bir çağdır. Bu süreçte, Orta Çağ’ın otoriteye dayalı bilgi anlayışı yerini giderek gözleme, ölçüme ve deneye dayanan yeni bir bilim anlayışına bırakmıştır. 13. yüzyılda Roger Bacon’ın deneyin önemini vurgulamasıyla başlayan bu değişim, 15. ve 16. yüzyıllarda Nicolaus Copernicus’un Güneş merkezli evren modeliyle ivme kazanmış, Tycho Brahe’nin hassas gözlemleri ve Johannes

Fizik, salt doğa olaylarını formüllere indirgeyen bir disiplin değil; insanlığın evrendeki yerini, varlığın ontolojik zeminini ve gerçekliğin doğasını anlama çabasının en köklü tezahürüdür. İnsanlık tarihinin zihinsel evrimi, fiziksel gerçekliğin nasıl algılandığıyla paralel bir seyir izler. Bu serüven, doğa olaylarının tanrıların kaprislerine bağlandığı mitolojik dönemden başlayıp, aklın (logos) rehberliğinde rasyonel yasalara, oradan da moderniteyi inşa eden deterministik m